(Toplumsal İlişkiler 3020)
قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقٖينَ صِدْقُهُمْۜ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرٖى مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِدٖينَ فٖيهَٓا اَبَدًاۜ رَضِىَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُۜ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظٖيمُ
“[VE Hesap Günü]Allah şöyle diyecektir: “Bugün sözlerine sadık olanlar hakikate sadakatlerinin faydasını görecekler: sonsuza kadar kalacakları, içinden ırmaklar akan has bahçeler onların olacak; Allah onlardan çok hoşnuttur ve onlar da Allah’tan çok hoşnutturlar: Bu büyük bir mazhariyettir” (Maide/119)
İnsan vardır mutluluk verir, insan vardır tecrübemizi geliştirir. İnsan vardır ders verir, insan vardır geride iz bırakır.
Hz. Mevlana; “iyi insan mutluluk, kötü insan tecrübe, yanlış insan ders, mükemmel insan iz bırakır” derken insan çeşitliliğinin farklı izdüşümlerinin nasıl olduğunu anlatır.
İyi insan her şeyden önce karşısındakini mutlu etmesini bilir. Bu aşktır aslında. Başkasının mutluluğunu düşünmek ve cömertçe vermek insana saadetin kapılarını açar. İyi insanların huyu başkalarını mutlu etmektir.
Kötü insanlar da bize hayatımızda tecrübe kazandırır. İnsana yaşı değil yaşadıkları öğretir hayatı. Acı tecrübeleri kötü insanların bize yapıp ettikleriyle yaşarız.
Yanlış insan ise bize derstir. Hayatımızın en ağır, sorunlu derslerini bize yanlış insanlar verir. Yanlışlardan dersler çıkara çıkara öğreniriz hayatı.
Bizi en çok etkileyen insanlarsa mükemmel olanlarıdır. Zira onlar sadece etkilemekle kalmazlar bizi hayatımızda derin izler bırakırlar. Onları hiç unutmayız. Ne zaman onları ansak gözlerimiz dolar. Selam ve saygılarımızı göndeririz hep arkalarından gıyabında.
Mevlana hazretleri; “mutlu olmak istiyorsan gururu bırak, gönüller almaya bak” derken, hiç de haksız sayılmaz. Zira gurur ve kibir, insanın sadece insanlar nezdinde değil, yüce Allah’ın nezdinde de alçalmasına neden olur. Sadece bununla kalsa yetmez mutluluğun önünde de en büyük engeldir. İyi insanda kibir, havalanma, kendini beğenmişlik gibi kötü hasletlere rastlanılmaz. Tam aksine alçak gönüllü, mütevazi insanlardır.
Mutluluklar maalesef acılarla çevrilidir. Bizi başlangıçta farkına varmadan elemlere gark eden faktörlerin başında önüne gelenin gönlünü yıkmak, kendimizi bir şey zannetmek, gururdan kurum kurum kurulmak gelir.
Çünkü böyle davranmakla kendimizi derin dehlizlere, mapuslara hapsederiz de ondan. Böylece yalnızlaşır da yalnızlaşırız. Halbuki insan toplumsal bir varlık. Asla yalnızları oynamaması lazım. Mutlu olması için iyilikleri, salih amelleri çoğaltması gerekir. İnsan bireysel değil, imece usulü çalışarak günlük hayatına nizam vermeli ki, iyi insan olmaya kapı aralasın. Çünkü insanlar toplumsal hareketlilikte birbirlerini görerek, yardım ederek, anlayabilirler. Anlayabildikleri ölçüde de mutlu olabilirler. Belki de insan sevilmekten çok anlaşılmak istiyordu kim bilir?
Şemsettin ÖZKAN
16.04.2026 KONYA
KAYNAKLAR
1-kuran.diyanet.gov.tr
2-kuranmeali.com
3-pixabay.com
4-suskunduvar.com