ÜZÜLME HERKES ÖLÜR KİMİ TOPRAĞA KİMİ YÜREĞE GÖMÜLÜR

(Toplumsal İlişkiler 377)


كُلُّ نَفْسٍ ذَٓائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
“Unutmayın ki, herkes bir gün mutlaka ölümü tadacaktır; sonra da hepiniz hesap vermek üzere Benim huzuruma çıkarılacaksınız.” (Ankebut/57)

Şu dünyada belki de tek gerçek, yani yalan olmayan tek şey ölümdür. Tüm canlılar ölüm denen hakikatle mutlak karşı karşıya gelirler. Bu kaçınılmaz bir sondur.

Ancak insanların esas yanıldığı nokta ölümün bir yok oluş bitiş ve bir daha hayatiyet kazanmanın olmayacağı gibi bir duyguya kapılmasıdır. Asla böyle bir durum söz konusu değildir. Tam tersine ölüm taze bir başlangıçtır, yeniden diriliştir.

Hz. Mevlana; “üzülme herkes ölür, kimi toprağa kimi yüreğe gömülür” derken ölümün insan için mukadder olduğunu, mutlak toprağa gömüleceğini ama yüreklere gömülenlerin bambaşka olduğunun altını çizer.

Yani hayırla mı yadediliyorsun, güzel eserler mi bıraktın, ne gibi iyilikler yaptın da, insanların yüreklerine girdin? Sevgi mi ektin, hoşgörü mü ne gibi güzellikler bıraktın gönüllerde?

Behçet Aysan “Beyaz Bir Gemidir” adlı şiirinde beyaz

bir gemiye benzetir ölümü;

sen bu şiiri okurken
ben belki başka bir şehirde olurum

kötü geçen bir güzü
ve umutsuz bir aşkı anlatan

rüzgarla savrulan
kağıt parçalarına
yazılmış

dağıtılmamış
bildiriler gibi

uzun bir yolculuğa hazırlanan
yalnız bir yolculuğa.

çünkü beyaz bir gemidir ölüm

siyah denizlerin hep
çağırdığı

batık bir gemi

sönmüş yıldızlar gibidir

yitik adreslere benzer
ölüm

yanık otlar gibi.

Sen bu şiiri okurken
ben belki başka bir şehirde
ölürüm.

Şemsettin ÖZKAN

16.06.2021 GÜZELYALI

KAYNAKLAR

1-kuran.diyanet.gov.tr

2-kuranmeali.com

3-leblebitozu.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir