(Toplumsal İlişkiler 3055)
فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهٖ وَاَجْمَعُٓوا اَنْ يَجْعَلُوهُ فٖي غَيَابَتِ الْجُبِّ وَاَوْحَيْنَٓا اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
“Böylece, babalarını iknâ ederek Yusuf’u yanlarına alıp yola çıktılar. Onu götürüp kervanların uğrak yeri olan eski bir kuyunun içine atmaya karar verdiklerinde, büyük bir üzüntü ve endişe içinde olan Yûsuf’a şöyle vahyettik:“Ey Yusuf! Sakın korkma, ümitsizliğe kapılma! Çünkü Biz seni buradan kurtaracak ve yüce makamlara ulaştıracağız. Yıllar sonra, kardeşlerinle tekrar karşılaşacaksın. İşte o gün, onlar seni tanımadıkları için olup bitenlerin farkında bile değillerken, bu çirkin davranışlarını onlara haber vereceksin. O zaman, hepsi utanç ve pişmanlıkla başlarını öne eğip senden özür dileyecekler.” (Yusuf/15)
Yusuf olmak gerekmez bazen, sadece Yusuf’un Rabbine sığınacak kadar kul olmak yeterli değil mi? Sosyal medyada rastladığım “kuyu derin, ben yusuf değilim, ama Yusuf’un Rabbi benim de Rabbim” sözü, kulluk bilincinin ne kadar önemli ortaya koyar.
Şüphesiz her insanın, dertlere sarıp sarmalandığı, bir kuyusu vardır. Kuyu kuyudur da, kuyularda farklıdır ama her insanın oradan kurtaracağı Rabbi birdir. Bu bilince erişmek kulluğunun farkına varmaktır. Asıl sorunumuzda budur zaten. Tüm zaman ve mekanlarda, sadece ve sadece yalnızca O’na ibadet etmek ve yalnızca O’ndan medet ummanın bilinci bu.
Peki bu bilince erişen insan nasıl dua etmelidir? Sahih hadislerde rastlamamamıza rağmen tefsir rivayetlerinde Yusuf Peygamberin şöyle dua ettiği rivayet olunur:
“Ey gâib olmayan şâhid! Ey uzak olmayan yakın! Ey mağlûb olmayan gâlip! Şu içinde bulunduğum durumdan kurtulup çıkmamı nasip eyle! / Beni bu içinde bulunduğum durumdan kurtar.” (bkz: Razî, Neysaburî, Alusî, Yusuf suresi:15. ayetin tefsiri)
Kuyuda iken Cebrail (a.s)’ın Hz. Yusuf’a öğrettiği rivayet edilen dua da şöyledir: “Allah’ım, ey bütün sıkıntıları gideren, ey bütün duâlara icâbet eden, ey bütün kırıkları saran, ey bütün zorlukları kolaylaştıran, ey bütün gariplerin sahibi, ey her garibin sahibi, ey kendisinden başka ilah bulunmayan; seni her türlü noksanlıktan tenzih ederim. Senden bir çıkış ve kurtuluş yolu niyaz ediyorum. Sevgini kalbime öyle yerleştir ki, hiçbir tasam kalmasın, senden başkasını anmayayım. Beni korumanı ve bana acımanı niyaz ediyorum, ey merhametlilerin en merhametlisi!”(bkz:Kurtubî, ilgili ayetin tefsiri)
Sevilmekle imtihan olan bir masumdur Yusuf. Yakup sever, kuyuya düşer. Züleyha sever, zindana. Ama o kulluğunun bilincindedir. Dipsiz kuyularda kaldım diye kırılma sen de, belki oradan bile kapı açılır. Yeter ki yüreğinden gelsin sesler çünkü Allah her duayı dinler. Evet, Züleyha olmak kolay, Züleyha gibisini bulmakta kolay. Söyleyin ne olur nerede kulluk bilincine ermiş Yusuf’u YUSUF gibisini saklayan kuyular?
Şemsettin ÖZKAN
20.05.2026 KONYA
KAYNAKLAR
1-kuran.diyanet.gov.tr
2-kuranmeali.com
3-sorularlaislamiyet.com